ٻوليءَ سنڌي جي شاعري ھڪ پراڻي رويت جي حوالو آھي. ھن خطو جي رهاڪو جي سوچ کي بيان ڪري ٿو. ھن شاعري ۾ محبت، ۽ ان سان گڏ ڏاڍا ڳڻڍاڻ ملي سگھن ٿا. زمين جي حسن ۽ ان سان گڏ ماڻھو جي زندگاني کي روياب ۾ لکڻ ۾ انھن ڪاميابي نڀائي ٿي. ھن سندس شاعري سنڌي ھنر جو انمول نشان آھي.
شهيد موڀڻي جي شاعري ۾ رومنزم
شهيد موڀڻي صاحب جي لکڻ ۾ رومانوي حيثيت جو پُڇ اثر محسوس ٿئي ٿو ته جيستائين ٻاهرين ڇڏي وڃي محسوس ۾ اڻڻ جي ڪوشش شروع وڃي. هن شاعري ۾ ذاتي جذبي ۽ طبيعي سان وابسته طريقي هڪ تازي حيثيت ۾ محسوس ٿين ٿا، جيڪي لڳائيل آهن رومانوي تصورن سان. انھي هنڌ هن شاعري کي خاص بنائڻ ۾ مددگار ثابت ٿيندا آهن.
ڀاڳو جوڻيجي: هڪ ستورو سنڌي شاعري جو
ڀاڳو جوڻيجي get more info سنڌي ادبي ادب جي هڪ ڏاڍو نيرس آهن. هن لا۽ گهراني سنڌ شهزادي ۾ لاڀ آڻي رڪھي سکن ٿا. پنهن شاعري ۾ عشق، ۽ رهاڪي جا اهم موضوع بيان ڪيل آهن. ڪثير ان لفظن ۾ سنڌي ڍنڍن ۽ ويراڻن جو ياد ڏسڻي ملڻو آهي. ان خدمت سنڌي شاعري لاءِ هڪ ڏاڍو ميراث آهي.
- عام منظر
- رواني
- زبان
عورتن کي سنڌي شاعري ۾ ڪيئن ڏيکاريا وڃن
مهراڻي شاعري ۾ زني جي تصوير ملي ٿو هڪ خاص حيثيت ۾. شاعراڻي ذهن ۾ عورت جو پيش غالبآ محبت جي جاءِ ۾ ڏيکاريل آهي، پر ڪڏهن پر هو ذاتي غم ۾ ٻڏيل ته ننڍڙو ۽ زني جي اڪثري ۾ نمودار ٿئي ٿو . ڪجھ شاعرا پر ۽ پنهنجي ڪلام ۾ ماڻيڻي کي هستي جڳهه جي ڪري تفصيل سان بيان ڪيو آهي، جڏهن ته ڪجھ شاعرا ۽ ته هن کي پر صرف خوشيون جي جڳهه جي طور تي بيان ڪيا آهن. ان ڪري ۽ سنڌي شاعري ۾ ماڻيڻ جي تصوير متفاوت آهي.
ميڊيئم دور جي سنڌي ڪلام جا ڪير
ميڊيئم دور جي سنڌ ڪلام جي خاص هئا ڪجهه ناميارا اشاعريون، جيڪي ٻڍي دور جي ادبي مرڪز جي ڦهلي آهن ته ان پياري رکي ميڊيئم دور جي ڪلام جي لکو . هو ته انهن ۾ رکي عظيم ميراث ڏنو.
آءِ. ايڇ. قريشي ۽ سنڌي نئين ڪلام
آءِ. ايڇ. قريشي شخصيت سنڌي جديد مرنيو ۾ هڪ خصوصي ڳڻتي جا حاذق آهن. سندن نظم ۾ جديد انساني جذبات جو رد ڏسڻي ملن ٿو، جيڪو ٻڌڻ وارو کي گہرے محسوسو جو شڪار ڪري ڇڏيندو. ان تخليق ۾ ملڪي ڄاڻپرستي ۽ سندھي روين کي هڪ معاملي ۾ گڏ ڪرڻي جي ڪوشش ذل انداز طور نمايان ٿي آهي.